Pythagorische tetractys

De tetractys of vierheid, de getallenrij 1 – 2 – 3 – 4, geeft de vier toestanden
van de wereld en de mens weer en toont tegelijk hoe de ene
toestand zich uit de andere ontwikkelt.

• De een: in de kosmos,
  • macrokosmisch gezien: het oorspronkelijke vaderprincipe, het scheppende ‘woord’, de orde van de spirituele wereld; in de mens,
  • microkosmisch
    gezien, het ware zelf, zijn spirituele identiteit, de onsterfelijke geest in
    hem.
• De twee:
  • macrokosmisch het oorspronkelijke moederprincipe, ‘leven’, de werkzame kracht van de spirituele wereld;
  • microkosmisch de uit de vlam van de geest voortkomende spirituele levensenergieën.
• De drie:
  • macrokosmisch het oorspronkelijke zoonprincipe, ‘licht’, het bewustzijn
    van de spirituele wereld, de ‘wereldziel’;
  • microkosmisch het spirituele bewustzijn, de onsterfelijke ziel van de mens: bewustzijn.
• De vier:
  • macrokosmisch de oorspronkelijke zichtbare wereld, de zuivere uitdrukking
    van vader, moeder en zoon, vrij van dood en smart;
  • microkosmisch de oorspronkelijke lichamelijkheid, die leeft uit vader, moeder
    en zoon en daarom onsterfelijk is.

Volmaakt is hij, die zelf de tetractys werd. Hij is 1 + 2 + 3 + 4 = 10, de één op een nieuw niveau. Uit “Pythagoras” door Konrad Dietzfelbinger.

Buiten Egypte is de driehoek een centraal symbool van de pythagoreïsche mysteriën. Het getal 10 (de goddelijke tatraktys genaamd) wordt als een driehoekige en piramidale vorm afgebeeld. Voor Pythagoras was dit getal ongetwijfeld een van de belangrijkste mysteriën  De tatraktys was bij de pythagoreeërs de decade (tiental) die op de eerste vier getallen werd opgebouwd. Het resultaat is een piramidale vorm zoal je hier boven ziet. – uit of ‘Scholing van de geest’

Invulling van de tatraktys door Jos Kessels in Scholing van de geest