Als we handelen in harmonie met de dingen, ontmoeten we de minste weerstand.
[Tao Meng]
uit “Ja maar … huh?!” van Berthold Gunster
Accepteren is het inzicht dat de dingen zijn wat ze zijn; dat mensen doen wat ze doen. De kunst van het accepteren is onderscheid maken tussen de dingen die we niet en de dingen die we wel kunnen veranderen. Of om met Covey te spreken: De cirkel van beïnvloeding en de cirkel van betrokkenheid. De vragen die ik hier moet stellen zijn:
- Is er iets waar ik me tegen verzet, maar wat ik beter kan accepteren? Accepteren betekend hier dat ik mijn verzet opgeef.
- Heb ik er invloed op of ben ik alleen betrokken? Accepteren betekend hier dat ik mijn betrokkenheid parkeer.
Het opent de mogelijkheid dat ik datgene waar ik me tegen verzet juist op een positieve manier kan gebruiken. Het geeft de ruimte mijn betrokkenheid te richten op de zaken waar ik wel invloed op heb.
Meebewegen is niet altijd de beste optie maar het is wel de natuurlijkste optie. Als ik mee beweeg met de krachten om me heen, ben ik in harmonie met mijn omgeving. Het geeft de ervaring dat de dingen vanzelf naar me toekomen.
Uit de Dikke van Dale
ac·cep·te·ren
- aannemen, aanvaarden: een uitnodiging accepteren
- als onvermijdelijk, vergeeflijk, bevredigend aanvaarden: men accepteerde dat excuus