De mens is eerste speelbal van zijn verlangens, dan slachtoffer van zijn beperkingen en tenslotte onderworpen aan zijn omstandigheden. En het zijn vooral de omstandigheden die de mens tot waanzin drijven.
Vervangen volgens het boeddhisme; verlangens als weg naar geluk volgens de epicuristen.
Om de verlangens te realiseren, bereiken loopt de mens tegen zijn beperkingen aan want die verlangens zijn niet te bereiken. Hoe kan een mens zijn verlangen naar geluk bereiken? telkens als je denk dat je het hebt loopt het weer tussen je vingers weg als los zand.
Dus ga je om je beperkingen heen zoals je om een obstakel heen gaat. De weg die je dan gaat wordt geleid door de omstandigheden zoals water naar de zee loopt, zo loopt de wil van je verlangens om de beperkingen heen gestuurd door de omstandigheden. En die omstandigheden hebben we niet in de hand; die veranderen steeds en daardoor drijven ze ons tot waanzin.