Kwame Appiah; n.a.v. boek de Erecode
Uit het interview in NRC, vrijdag 6 januari 2017
DT heeft de populair vote met een marge van twee miljoen stemmen verloren. Slechts 52 procent nam de moeite om te gaan stemmen en minder dan de helft van die keizers bracht zijn stem op hem uit. Dat beteken dat slecht zo’n 25% van de keizer achter RT staan! Het politiek systeem heeft toch DT opgeleverd. Is dit wel een democratie systeem?
“Ik zeg niet dat er geen slachtoffers zijn van de globalisering maar ik denk dat globalisering per saldo juist goed heeft uitgepakt voor de VS, ook voor de armen Amerikanen. En het is ook niet waar dat onze industriële productie in verval is geraakt. We produceren meer dan we ooit hebben gedaan. Alleen hebben we daar niet zoveel mensen meer voor nodig als in het verleden. Er zijn inderdaad wat banen verdwenen naar China en India maar dat zijn waarschijnlijk banen die de meeste niet willen hebben. Het echt probleem is de technologische verandering. Je kunt nu auto’s fabriceren met een tiende van het aantal mensen dat je vroeger nodig had. Dat is geen Amerikaans probleem. maar een wereldwijd probleem. en over tien jaar is het ook China’s probleem.
Met een baan draag je bij aan de productie en die verschaft je een inkomen. en een baan geeft je het gevoel van eigenwaarde. Moderne technologie heeft het productieprobleem opgelost. Je zou ook een sociaal inkomen kunnen garanderen. Zeker in Europa. het enige obstakel daarvoor is het ontbreken van politieke wil. En dan is er nog het derde aspect: de zingeving die aan arbeid is verbonden; werk geeft betekenis aan het leven en het stelt mensen in staat een verbond meet elkaar aan te gaan. Dit is geen economische crisis in traditionele zin maar een ethische crisis.
Werk geeft en de oplossing is
- Bijdrage aan productie –> technologie
- Inkomen –> sociaal inkomen
- gevoel van eigenwaarde (eer/trots)
- Zingeving aan arbeid verbonden.
Uit interview in Filosofie Magazine, januari 2017
“Eergevoel laat ons vasthouden aan de meest barbaarse, vernederende en gewelddadige gewoonten.” Denk aan de trots die de aanleiding vormde voor het duel. Morele revolutie plaats vinden door:
- Mensen met respect te benaderen
- We nemen pas afstand van verderfelijke gewoonten als we er geen eer meer in scheppen, als we ons er misschien voor schamen.
- Mensen zijn wezens die altijd eer blijven zoeken
- Ergens anders eer in vinden dat moreel verwerpelijke gewoonten plaatsmaken voor betere.
“Als eer een rol speelt is het tegenwoordig vaak op het slagveld van de identiteit: blank, zwart, man, vrouw, home, moslim”
Het grote belang van erkenning van identiteit. Identiteiten kunnen onderdrukkend zijn. Ze schrijven voor hoe je je moet gedragen, er is geen ruimte voor marge. Identiteiten zoals we die nu gebruiken is een uitvinding van recente datum, van na de tweede wereld oorlog.
Identiteiten zijn sociaal; daarom hoort de betekenis ervan toe aan ons allen. De mensen die de identiteit hebben, maar ook de mensen die die niet hebben. Daarom moet je met z’n allen kunnen onderhandelen over identiteiten. a) Een groep heeft niet het allen recht om betekenis van die groep vast te leggen. Ze vragen een plaats in het systeem maar ik heb daar ook een plaats in. We moeten samen een systeem zien te vinden dat voor iedereen werkt. Je kunt niet zeggen dat ik de identiteit mag vaststellen omdat het mijn identiteit is. b) een andere reden om te kunnen onderhandelen over identiteit is dat ze bepaald gedrag voorschrijven. identiteiten kunnen op die manier onderdrukkend zijn voor de mensen die de identiteit hebben.
Uit NRC ‘Opinie & dedat’, 21 januari 2017: Franca Treur.
“Groepsdenken: Mensen die samen iets delen, en zichzelf als groep herkennen, zijn geneigd mensen uit de eigen groep meer te waarderen dan die uit andere groepen. Hoe hechter de groep, hoe meer waarde er wordt gehecht aan unanimiteit en hoe minder ruimte er is voor een kritische, rationele instelling. Iemand die de groepsvisie tegenspreekt, ligt niet meer goed in de groep en zal die verlaten of er uit worden gewerkt. In het extreemste geval ontstaat een soort geloofsgenootschap dat overtuigd is van het eigen gelijk, ongeacht de feiten.
Groepsdenken bemoeilijkt het gesprek tussen groepen. Heeft iemand de groep verlaten, dan is in de meeste gevallen het gesprek voorbij.”
Uit NRC ‘Opinie’, 12 januari 2017: Aafke Komter
Boosheid als kracht voor het ontwikkelen van een identiteit (pk)
“Boze personen noch verschillende soorten boosheid moeten op één hoop gegooid worden.
De eerste categorie boosheid is sociaal-economisch van aard: arbeidsonzekerheid, ontslag, werkeloosheid, armoede, verwaarloosde en door overlast geteisterde woonwijken.
Een tweede type boosheid is identiteitsgerelateerd: zwarte piet, discriminatie, white privilege (‘wit is ook een kleur’), genderneutrale wc’s. door steeds de groepsidentiteit en het die groep aangedane onrecht of leed centraal te stellen worden niet-groepsleden al gauw tot één ongedifferentieerd blok gereduceerd, waarop boos worden gemakkelijk is.
De derde soort, narcistische boosheid komt voort uit een sterk uitgedijd gevoel van recht hebben op ongeremde expressie van individuele autonomie en op onmiddellijke behoeftebevrediging en genoegdoening voor elk soort van tegenslag”