De Levensgenieter is het type Zeven in het Enneagram.
Key Motivatie’s:
- Ik wil mijn vrijheid en geluk behouden
- Ik wil voorkomen dat ik waardevolle ervaringen mis
- Ik wil mijzelf bezig houden met opwindende zaken
- Ik wil pijn vermijden
Uit ‘Handboek Enneagram’ van Helen Palmer
Houding
- Mentale houding: Plannen maken -> leren: werk.
Werk staat voor de manier van aandacht richten die verdergaat dan mijn persoonlijkheid. Spiritueel werk is afhankelijk van het vermogen naar binnen te kijken en onderscheid te maken tussen de uiterlijke en de innerlijke realiteit. (mogelijkheden en feiten door elkaar halen) - Emotionele passie: Onmatigheid -> leren: soberheid
Onmatigheid is een smulpartij van ervaringen
Soberheid verwijst naar de spirituele ontplooiing door concentratie, beperking en toewijding
Mijn plezier vindt plaats op mentaal niveau. Mijn geest hongert naar ervaringen en ik anticipeer op de toekomst. Ik doe mij tegoed aan associaties en proef de smaak van tijd en ruimte.
Zolang mijn geest vrij is om dingen te verkennen en om te fantaseren, zal ik een tendens naar plezier hebben en de pijn ontwijken. Het leven is oké als de energie begint te stromen.
Het irriteert me als andere me vertellen wat ik moet doen. Begrenzing is het resultaat van kleingeestig denken. Regels zijn hinderlijk en waarschijnlijk onbelangrijk en het is ‘dodend als mijn keuzemogelijkheden verminderen.
Ontwikkeling
Groeien door te ‘blijven’ in plaats van te gaan. Groeien door met pijn te leren omgaan. Als ik zie hoe mijn aandacht verslapt wanneer ik ergens mee verbonden raak, ben ik vrij om te kiezen hoe ik wil reageren. Ik doe er goed aan nog een minuutje te blijven in plaats van te gaan.
Het gaat erom gestimuleerd en gelukkig te blijven. Ik heb zoveel te doen en te overdenken dat ik me zelden verveel. Ik maak plannen en schema’s maar niet met het doel ze uit te voeren of te volgen. Het gaat erom te kunnen zien dat er vele keuzemogelijkheden zijn.
Ik stel dingen uit omdat ik te veel hooi op mijn vork neem. Eén goed idee vertakt in tal van mentale associaties. De mogelijkheden lijken eindeloos. Er ontstaat een warboel van plannen. De ideeën die belangrijk zijn raken zo op een zijspoor.
De kracht van fantasie kan het probleem verergeren. Fantasie doordrenkt ideeën met pracht.
Ik ben een zachte narcist. Ik ga daar waar ik mijn zin kan krijgen. Ik ben gericht op mijzelf. Ik weet wat ik zelf wil en heb weinig notie van de behoefte van anderen. Ik veronderstel dat iedereen prettig vindt wat ik zelf prettig vind. Ik schrik er van als andere mijn manier van leven in twijfel trekken.
Ik denk van mijzelf dat ik openstaan voor de gevoelens van anderen maar eigenlijk vind ik de mensen die het niet met mij eens zijn beperkt. Ik ben gefascineerd door alles wat mijn interesse heeft.
Schuldgevoelens komt bij mij zelden in beeld. Anno nu (februari 2020) is hier verandering in gekomen. Ik ben me meer en meer bewust van de reactie van op mijn gedrag. Wanneer is zie dat de ander een afwijzend gedrag heeft in gebaar of houding trek ik me dat wel aan. Soms dat is er de volgende dag nog mee bezig ben.
Positieve signalen:
Zevens zijn speels en positief. Ze hebben een grote fantasie en zijn inventief. Hun dagelijkse bezigheden zijn doordrenkt van plezier; ze hebben een fascinerende benaderingswijze van het leven. Met hun optimistische denkbeelden over de toekomst steunen ze hun dierbaren en moedigen hen aan al hun potentieel in te zetten. Zevens kunnen het alledaagse extravagant en overvloedig doen lijken.
Negatieve signalen:
Mijn narcistische preoccupatie met mijn eigen agenda en pleziertjes geeft de ander de indruk dat ik onbetrouwbaar of ongeïnteresseerd ben. Ik kan andere een gevoel van minderwaardigheid geven. Ik heb een open geest en ben spontaan, terwijl de anderen kortzichtig en vastgeroest zijn. De boosheid, depressies en andere zogenaamde negatieve emoties van anderen maken hen tot een minder mens; als ze meer ontwikkeld waren zouden ze zich niet zo hoeven te voelen. Als ik me bedreigd voel neem ik een superieure houding aan. De mening van de ander is een teken van kortzichtigheid.
Innerlijk signalen:
Ik kan moeilijk onderscheid maken tussen een echte richting van de aandacht en een gedachtesprong. Ik raak verstrikt tussen verschillende keuzemogelijkheden en vind het moeilijk om te beslissen welke route ik zal volgen. Mijn aandacht verschuift naar wat er opgeofferd zou moeten worden als ze een bepaalde keuzemogelijkheid boven de andere zouden verkiezen. Ik blijf in mijn beslissing steken. Denk aan de mogelijkheden die overboord gegooid zouden moeten worden (en de energie en middelen die erin gestoken zijn). Als ik een deel van mijn droom weggooi, lijkt de toekomst sober. Misschien heb ik een goede keuzemogelijkheid vroegtijdig terzijde gelegd. Zo kan ik verlamd raken en niet in staat verder te gaan.