Doel hier is om een analyse op te stellen van het begrip wijsheid om zo te komen tot een narratief van ouderdom als zelfstandige levensfase die ik een eigen betekenis wil geven door een wijs mens te worden. Dan moet ik wel weten wat wijs, wijsheid is.
iemand is wijs als hij zichzelf op zijn minst kan relativeren.
wijsheid als praktische deugd: phronesis, prudentia
een goddelijke gave die je inwijdt in het geheim van de kosmos: sophia, sapientia
Je wordt pas echt wijs als je je kennis over hoe de wereld in elkaar zit en hoe je problemen oplost weet in te bedden in een permanente levenshouding. Je bent in staat om alles wat je meemaakt in het perspectief van je eigen levensloop te plaatsen. Je bent als wijs mens ook in staat je eigenwaarde en na te streven doelen te relativeren.
Je bent je ervan bewust dat een andere context en situatie soms om andere prioriteiten vragen, en bent niet alleen op je eigen belang gefocust maar houdt in het oog wat goed is voor iedereen.
Ook herken je en kun je omgaan met onzekerheid in het besef dat menselijke kennis begrensd is en we de toekomst niet kunnen voorspellen. Ervaringen in hun context weten te plaatsen heel activeringsvermogen en de eigen begrenzing inzien. Is existentiële levens management
Nietzsche beschouwt Wijsheid als het vermogen zoveel mogelijk perspectieven in zich te verenigen, ook alle mogelijke tegenstrijdige.